Η ηλεκτρική ενέργεια αποτελεί την «πρώτη ύλη» για την λειτουργία της Βιομηχανίας Ψύχους (ψυχρές αποθήκες, ψύκτες, καταψύκτες) και στατιστικά το δεύτερο κέντρο λειτουργικού κόστους (μετά το κόστος εργασίας). Επιπρόσθετα, σημαντικό κοινωνικό κόστος είναι η επιμόλυνση που προκαλείται στο περιβάλλον από τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου (κύρια CO2) που προκαλούνται κατά τις διεργασίες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Συνεπώς η προσπάθεια ενεργειακής εξοικονόμησης είναι πρώτης σειράς, τόσο σε επίπεδο επιχείρησης (micro) όσο και κοινωνίας (macro). Στον οποιονδήποτε ιδιοκτήτη / λειτουργό /διαχειριστή μιας τέτοιας μονάδας επιβάλλεται να είναι διάχυτο το πνεύμα της εξοικονόμησης, όσον αφορά τον ορθό σχεδιασμό και τη λειτουργία του συγκροτήματος. Σε τούτο το πλαίσιο, δεν θα μπορούσε να παραληφθεί η δυνατότητα της εξοικονόμησης μέσω της αποθήκευσης της ενέργειας (ψύξης). Η ιδέα είναι απλή: Αντί να ζητάται ενέργεια και ισχύς τις ώρες αιχμής, που συμβαίνει να είναι και δυσμενέστερες οι καιρικές συνθήκες, ακριβότερες οι τιμές μονάδας και συχνά ανεπαρκείς οι πόροι των εταιρειών παραγωγής ρεύματος, το συγκρότημα παράγει και αποθηκεύει ενέργεια κατά τις βραδινές ώρες (που δεν συντρέχουν τα ως άνω προβλήματα) και την χρησιμοποιεί (επικουρικά ή καθολικά) την ημέρα.
|